26 czerwca 2024

Skwer im. Ks. Hipolita Nowińskiego

W niedzielę 23 czerwca br. Bp Rafał Markowski wizytujący Parafię św. Małgorzaty w Leoncinie dokonał poświęcenia skweru w Leoncinie oraz odsłonięcia pamiątkowej tablicy.
Wydarzenie rozpoczęło się od przeczytania przez Pana Marka Dominiaka Przewodniczącego Rady Gminy uchwały. Decyzją Uchwały Nr LXXXVIII/463/24 Rady Gminy Leoncin teren pomiędzy ul. Partyzantów, Pl. Romana Kobendzy, komisariatem policji i parkingiem Gminy, nadaje się nazwę „Skwer Ks. Hipolita Nowińskiego” (nazwa skrócona: skr Ks. H. Nowińskiego).
W uroczystości wzięli udział: Wójt Gminy Leoncin Adam Krawczak, proboszcz parafii ks. Arkadiusz Szczepanik, Ekumeniczna Rada Parafii w Leoncinie oraz mieszkańcy gminy. Ks. Nowiński jest budowniczym leoncińskiej świątyni pw. Świętej Trójcy i twórcą Parafii św. Małgorzaty DiM w Leoncinie.
W 1879 r. na skutek trans lokaty z ks. Władysławem Kuliczkowskim, proboszczem parafii w Głusku został ks. Hipolit Nowiński. Częste podtopienia (1838, 1867 i kolejne w 1884, 1903, 1909) przez wylewającą Wisłę terenu, na którym stał kościół parafii w Głusku spowodowały, iż nowo obrany proboszcz, podjął decyzję budowy murowanego kościoła w innym bezpiecznym, niezagrożonym przez powodzie miejscu. Już w dwa tygodnie po przybyciu do parafii zakupił spory grunt z dwoma wzgórzami z folwarku Leoncin i gromadził materiały. W sierpniu 1880 r. zamieszkał na plebanii. W nowym miejscu w 1881 r. założono fundamenty pod kościół, którego projekt wykonał arch. Franciszek Brauman. Wcześniej, na teren cmentarza przeniesiono zabytkową, drewnianą kaplicę z Głuska. W roku wielkiej powodzi 1884 uzyskał od cara pomoc 5 tyś. rubli na wykończenie kościoła. 20 czerwca 1886 r. nowy kościół został konsekrowany przez bpa Kazimierza Ruszkiewicza, sufragana warszawskiego.
Kościoły zazwyczaj budowano w dużych skupiskach ludzkich, z faktu istnienia w średniowieczu kościoła wnioskuje się, że miejscowość była już dużym skupiskiem osadniczym. Przypadek Leoncina ilustruje przeciwne zjawisko, gdy kościół postawiony na pustkowiu zaważył na powstaniu i rozwoju miejscowości. W 1885 r. zapisano: „…zwiedzającemu tę posesję wśród lasu, przedstawi się literalnie tylko kościół, plebania, zabudowania gospodarskie, dom kościelny; z czasem może zjawią się około kościoła wiejskie zagrody; dotąd jednak w prawdziwym pustkowiu stoi ten śliczny kościół”.
Budowniczy leoncińskiego kościoła zmarł 25 kwietnia 1894 r., po procesji w dzień św. Marka, mając 64 lata.

Dodaj komentarz